Voorstraat

Voorstraat

De Voorstraat in Utrecht is een vrij drukke straat waar ik mijn studio heb. Boven het cafe van de ACU deel ik aan de voorkant een fijne ruimte met andere creatieve zelfstandigen. In de zomer staan de ramen open en hoor ik alles langskomen. Bussen, fietsen, auto’s, maar ook veel schreeuwende mensen. Er zit een daklozenopvang om de hoek en de plaatselijke logee begint de dag graag met een zwaar biertje. En met schreeuwen.

Ik vind het leuk en houd van de stadse reuring, maar de schreeuwende mensen ga ik liever uit de weg. Laatst liep ik naar de overkant van de studio om een vuilniszak in een container te doen. Van een afstand zag ik hem al zitten naast de container. Een zware, chagrijnig ogende man op een bankje. Rode drankneus. Priemende ogen. Ik kwam dichterbij en ik voelde dat dit een contactmoment zou worden. Ik zag hem, hij zag mij. Ik kwam dichterbij, in zijn territorium. Als een leeuw die een gazelle ziet naderen.

En hij zou vast een mening hebben over de zak die ik in de container kwam doen. Dat de container niet van mij is, of dat de zak stinkt, of wat doe ik hier eigenlijk, dit is zijn straat, ga weg.

Maar de man keek me aan en zei heel vriendelijk: Goedemorgen!

Toen ik weg liep voelde ik mij heel dom.