Volgend weekend is het 24 Hour Comic Day. Ik word al warm als ik eraan denk. Voor de niet-kenners; 24 Hour Comic Day houdt in dat tekenaars 24 uur lang achter elkaar 24 pagina’s gaan tekenen. Het is ooit bedacht door een Amerikaanse striptekenaar die het deed om zijn deadlines voor een boek af te krijgen. Deze Amerikaanse striptekenaar stond/staat in hoog aanzien in Striptekenaarsland en het duurde dus niet lang voordat iedereen het na ging doen. Wereldwijd. Elk jaar in het eerste weekend van Oktober.

Het wordt mijn zesde keer.

De vraag die elk gezond persoon stelt is: Waarom doe je dat in vredesnaam. Het is niet gezond. Je gaat er geestelijk aan kapot. De resultaten zijn slecht omdat je lichaam na 12 uur mee wil kappen en gewoon wil slapen, verdorie. Niemand verplicht je er toe. En zijn striptekenaars niet al vreemd genoeg zonder deel te nemen aan deze jaarlijkse onzin?

Allemaal redelijke vragen die ik allemaal redelijk kan bevestigen. Gelukkig zijn striptekenaars eigenwijs genoeg om niet zomaar iets te volgen zonder er individueel daadwerkelijk iets aan te hebben. En die is voor iedereen anders. Dit zijn mijn redenen om mee te doen;

Een beetje gezelschap.

Ja, dit klinkt als een enorm cliché, maar striptekenaars werken over het algemeen alleen. Soms in een studio. En soms in een collectief. Maar over het algemeen werken we alleen, met onze eigen stijl en onze eigen werkwijze. Tijdens 24HCD werk je nog steeds alleen, maar zit je met elkaar in een ruimte en kun je elkaars werk bekijken. Het is altijd een samenstelling van tekenaars die je niet verwacht; de manga-tekenaar naast de cartoonist die weer naast de fantasy-tekenaar zit en die weer naast iemand zit die interesse heeft in de botanische wereld en planten natekent. Het voelt als een pop-up-studio. Of passief speed-daten op artistiek vlak – want vaak vloeien uit 24HCD nieuwe samenwerkingen of vriendschappen.

Wat tijd voor jezelf.

Om even voor mijzelf te spreken; ik vind het soms best lastig om als commercieel tekenaar ’s avonds thuis even wat voor mijzelf te tekenen. Als een professioneel race-coureur die ook wat tijd wilt hebben voor zijn oldtimer in de garage. Terug gaan naar waarom je het vak in bent gegaan, De passie, het plezier. Gewoon tekenen zonder na te denken.

Je hebt 24 uur de tijd om te werken aan je eigen project, zonder opdrachtgevers en feedback-rondes. Tijdens 24 HCD heb ik gewerkt aan een verhalenbundel rondom objecten uit de jaren 80, een piratenstrip met vliegende boterhammen, een avontuur met een koelkast en een eigen versie van Lola Rennt met katten. Vorig jaar werkte ik aan 5 langere kattenstripverhalen voor mijn Pussloose-stripproject. Dit jaar ga ik wederom aan langere verhalen werken maar wil ik ze deze keer ook full-colour inkleuren. We zullen zien.

Het helpt je de dag door.

Het is je misschien opgevallen dat de zinnen van mijn redenen komen uit de tune van Koffietijd. (Alsjeblieft). Maar het is wel waar; ik heb alleen maar goede herinneringen aan Koffietijd – eh, 24 Hour Comic Day waar ik nog maanden daarna op kan teren. Je haalt altijd wel een doel; voor de een is het wakker blijven, voor de ander is het een aantal pagina’s af hebben. Je wint altijd. De eerste keer was in de Amsterdamse striptempel Lambiek. Ik heb het zelf 2 keer georganiseerd in een werfkelder in Utrecht – wat ook heel bijzonder was, want na 20 uur kwam er lokale media langs en vermoeid goede antwoorden geven voor televisie is dan best een kunst. Hoewel het wel best goed ging; zie hieronder.

 

Komend weekend 6 en 7 Oktober is het dus in Rotterdam. Ben je tekenaar en wil je je nog aanmelden; klik dan vooral hier. Ben je een geestelijk verstandig persoon en besteed je je weekend liever anders; klik dan nergens.