Mijn 5 leukste projecten van de afgelopen 5 jaar.

Mijn 5 leukste projecten van de afgelopen 5 jaar.

Ik ben een nieuw stripproject begonnen; Ik Droomde Dat. Ik verstrip dromen van anderen, en dat is superleuk. Op deze pagina kun je er alles over lezen. Maar toen bedacht ik mij dat ik de afgelopen jaren meer projecten ben gestart. Eind 2020 ben ik 5 jaar fulltime aan het freelancen en in die tijd heb ik heel wat vrij werk opgepakt, van mislukt tot vrij succesvol. Een overzicht! 

#1

Pim

Ooit vroeg Uitgeverij Syndikaat of ik het niet zag zitten om een langer stripverhaal te tekenen. Natuurlijk! Dus  dat werd De Schat Van Salami. Een hervertelling van Schateiland. Mijn eerste lange verhaal, over Pim. 

Pim bleef in mijn hoofd zitten en zodoende tekende ik nog 2 avonturen; De Vloek van Poppenstein (iets met een monster) en De Pindakaaskoning (iets met een zwaard en ridders). Op de website van Syndikaat zijn ze alledrie nog te bestellen. 

 

#2

Bloem

Ik merkte dat geen enkel magazine in de winkel mij aansprak, en dus maakte ik er zelf een. Volledig handgeschreven en vol “human interest-artikelen”, zoals over een man die heel graag werkt in een gigantische baarmoeder. Licht absurd dus. 

Het Utrechtse Straatnieuws zag trouwens op Facebook dat mijn magazine ook over mensen met problemen ging en bood een publicatieplek in hun blad aan. Zo verscheen elke keer een pagina uit mijn magazine in een magazine. Hoe meta.  

 

#3

Robkopjes

In het begin van mijn freelanceleven probeerde ik op elke manier geld te verdienen met tekenen. En dus  heb ik ongeveer 2 jaar kopjes met de hand betekend met porseleinstiften. Ik bakte ze af in de oven zodat ze netjes gebruikt konden worden. Hiermee stond ik op markten en ik had een webshop, derobshop.nl.

De kopjes bleken moeilijk te verzenden (want breekbaar) en het was enorm arbeidsintensief natuurlijk.  Toch was het een leuk avontuur. 

#4

Dagelijkse dagboekstrips

Een half jaar lang tekende ik elke dag een dagboekstripje, zelfs op onze vakantie in Italië. In roodtinten, zodat het niet al teveel tijd kostte. Bang dat er niets gebeurde was ik niet, in die tijd was ik bijvoorbeeld net vader geworden. Enorm leuk om te doen. 

 

#5

Pussloose

Op Instagram plaatste ik een keer een tekstloos kattenstripje, en ergens (ik weet nog steeds niet hoe) ging mijn werk viral en kreeg ik duizenden volgers. En die zijn er nog steeds, kijk maar. Hele simpele strips over katten, bloemen, slakken, maar toch.  

Enorm leuk dat mijn strips over alle grenzen wordt gelezen. Toen er een bundeltje kwam werd dit besteld uit Amerika, Singapore, Australië. Plekken waar ik zelf nooit ben geweest, of nou ja, nu dus wel. Een beetje. 

 

 

Wil je zien waar ik de komende tijd mee aan de slag ga? Houd dan mijn Instagram-pagina in de gaten! 

 

Ineens is er een eiland.

Ineens is er een eiland.

Het stond al heel lang op mijn lijstje om te experimenteren met animatie. Ik had er alleen nooit de tijd voor, of het geduld. Toen kwam Corona.. Dus nu had ik geen excuus meer. Ik stofte mijn microfoon af, zette mijn hoofd aan en ik ging aan de slag. 

Dat resulteerde in deze animatie:
 

 

In dit geval werkte ik met Screenflow, een simpel programma waarmee je je scherm opneemt. Weinig toeters en bellen. Daarnaast maakte ik Gifjes in ProCreate, terwijl dat programma niet echt geschikt is voor animeren. En toch werkt het best goed, zoals je hierboven ziet. Wat ik hier leuk aan vond was dat het proces vrij intuïtief verliep, met simpele programma’s die ik kende en waarbij ik mij puur kon richten op het storyboarden en illustreren.

Vervolgens kriebelde het al gauw om nog een animatie te maken. Maar waarover?

Tijdens het hardlopen luisterde ik Start with this. Dat is een podcast van Joseph Fink en Jeffrey Cranor, bedenkers van Welcome to Night Vale. In SWT praat Jeffrey Fink met zijn vriend over creatieve processen en hoe je die tot uiting brengt. Aan het einde van elke podcast eindigt hij met een opdracht voor de luisteraar, en een daarvan was: werk een uur lang aan een verhaal. Niet langer of korter. En maak het af binnen dat uur.

Thuis ging ik meteen aan de slag. En dat resulteerde in Ineens is er een eiland, een verhaal van een jongen die een mysterieus eiland vindt op zee. Gek en luchtig. En ik moest er zelf om grinniken, ook belangrijk.

Ik was dus best tevreden over deze tekst, hoewel er bij het inspreken nog wat wordt geschaafd en geschrapt. Zo wilde ik bijvoorbeeld dat de animatie niet langer duurt dan 2 minuten, hoe korter hoe krachtiger. Daarnaast is het inspreken ook nog een hele kunst; ik neig soms woorden in te slikken en articuleer niet altijd even duidelijk. Sowieso blijft het gek om tegen een microfoon te praten.

Tussendoor zoek ik vast fijne achtergrond muziek, voor de juiste sfeer. Ook niet onbelangrijk.

En dan begint het leukste werk: het tekenen en animeren. Dat gaat vrij intuïtief in ProCreate. Niet te lang nadenken en meteen uitwerken, zowel het opnemen van mijn tekeningen als de Gifjes. Als ik alles laat liggen tot de volgende dag dan ben ik vaak te kritisch en soms geneigd om alles overnieuw te doen. Door mijzelf weinig tijd te geven dwing ik mij tot keuzes maken en schrappen.

Ik ben eigenlijk best streng voor mijzelf, bedenk ik mij nu. Maar ik heb nu eenmaal de neiging om alles te perfectioneren en zonder tijdsdruk komt er ook geen resultaat.

En toen was het af! Leerzaam weer.  Binnenkort hoop ik er nog een te maken, misschien met iets meer kleur. Houd mijn Youtube-kanaal in de gaten voor updates!

#diarycomics

#diarycomics

Toen de Corona-maatregelen in Nederland van kracht werden raakte ik een aantal live tekenklussen kwijt. Logisch ook natuurlijk, maar tegelijkertijd brak ook een onzekere tijd aan. Door de extra ruimte in mijn agenda kreeg ik ineens behoefte om kleine dagboekstrips bij te houden.

Ik heb al vaker dagboekstrips getekend. Vorig jaar tekende ik gedurende een half jaar zelfs elke dag een strip. Als test, om te kijken hoe lang ik het leuk vond. Alleen gingen die strips over vrolijke kookrecepten, onze vakantie in Italië of over bezoeken aan de bioscoop.

De strips die ik nu tekende golden als een soort therapie, een manier om iets te doen met de vreemde situatie waar we in leven. Over mijn zorgen, maar ook de lichtpuntjes die ik zie. Ook koos ik er nu voor om de strips in het Engels te tekenen, om een zo breed mogelijk publiek te trekken op Instagram.

Hieronder vind je een selectie van de afgelopen tijd. Hongerig naar meer? Neem dan vooral ook een kijkje op mijn Instagram-pagina!

Veel leesplezier!

  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
Cartoon portretten op Utrecht Comedy Festival

Cartoon portretten op Utrecht Comedy Festival

Afgelopen vrijdag was ik op het Utrecht Comedy Festival in TivoliVredenburg om cartoonportretten te tekenen van de bezoekers. Live portretten tekenen was alweer een poos geleden en dan is het vantevoren toch altijd even spannend. Kan ik het nog? En gaan de mensen mij wel vinden? Of zit ik de hele avond voor mij uit te staren, als de Eenzame Tekenaar achter zijn tafel?

Iemand vroeg of ik bij heb gehouden hoeveel portretten ik heb getekend. Ik heb het niet bij gehouden (stom!) maar het zullen er best een hoop zijn; ik schets nooit. Altijd zet ik in een keer de lijnen op papier; de ene keer begin ik met de vorm van het gezicht, de andere keer teken ik eerst de bril. De meesten willen met z’n tweeën op de tekening, sommige vriendengroepen willen met zijn zessen tegelijk. Kan allemaal, ik teken het met een glimlach.

Ik heb zelf altijd het gevoel dat de portrettekening niet het belangrijkste is. Het gaat vooral om een leuk gesprekje, de sfeer die je neerzet met een eerste vraag of opmerking. Het valt op dat men best snel persoonlijke zaken vertelt. Over dat ze zwanger zijn, dat het hun trouwdag is, of dat ze net in Utrecht zijn komen wonen om samen een nieuw leven op te bouwen. Soms vergat ik bijna dat ik er zat om te tekenen. 

Overigens hoefde ik mij niet druk te maken of ik mij zou vervelen, de hele avond stond er een rij vrolijke bezoekers voor mijn tafel. Sommigen liepen even vooruit om te zien wat ik teken en sloten dan tevreden aan. Ik houd de tekening altijd pas omhoog als het klaar is en deze avond kreeg ik alleen maar leuke reacties. Bij groepstekeningen kreeg ik zelfs een klein applaus. Superleuk toch?

Bij deze een kleine selectie van de avond. Ook interesse in cartoon portetten bij jouw festival of event? Laat het vooral weten!

  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
  • anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline
    anemptytextlline

Uitlegstrips

Uitlegstrips

Dus ik liep over straat en ik vroeg mij af waarom de lucht blauw is. Misschien een kinderlijke vraag, maar ik wist het niet – vroeger bij Natuurkunde lette ik nooit enorm op. Ik zocht het op en dacht: Goh. Dat is misschien wel een stripje. Ik zocht al een poos naar een stripproject waarover ik kon bloggen, wat ik leuk vond om te doen en wat het verlengde is wat ik doe met Studio Rood Gras; lastige onderwerpen visueel maken.

Hierna volgden er nog een paar. Bij deze deel ik ze hier. Wie weet volgen er meer in de toekomst. 🙂